~جبران خلیل جبران~میگه :

چه زیباست هنگامی که در اوج نشاط و بی نیازی هستی ،دست به دعا برداری.

چه خوب گفته ~شریعتی~ که :

 

حرف هایی هست برای" گفتن "

که اگر گوشی نبود، نمی گوییم.

و حرف هایی هست برای "نگفتن "

حرف هایی که هرگز سر به" ابتذال گفتن" فرود نمی آرند.

حرف هایی شگفت، زیبا و اهورایی همین هایند.

و سرمایه ماورایی هرکسی

به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد .

حرف هایی بی تاب و طاقت فرسا

که همچون زبانه های بی قرار آتشند .

و کلماتش هریک انفجاری را به بند کشیده اند .

کلماتی که پاره های" بودن" آدمی اند...

اینان هماره در جستجوی "مخاطب" خویشند

اگر یافتند، یافته می شوند ...

و در صمیم "وجدان" او آرام می گیرند

و اگر مخاطب خویش را نیافتند، نیستند

و اگر او را گم کردند،

روح رااز درون به آتش می کشند

و دمادم حریق های دهشتناک عذاب بر می افروزند !!!!!!!!!!!.